Duygular işin içine girince de Kraliçe düşünceleriyle çelişkili eylemlerde bunuluyor. Bunun asıl nedeni bana kalırsa yine otoritesinin zayıflamasına duyduğu kaygının bir örneği.

Yönetmenliğini Stephen Frears’in yaptığı Kraliçe filmi, özellikle başrol oyuncusu Helen Mirren’nın performansıyla bütün dikkatleri üzerine çekmeyi başardı.

Helen Mirren bununla da kalmayıp En İyi Kadın Oyuncu dalında Oskar Ödülü’nü de kazanınca filmin gişe hasılatına ek bir destek oluşturdu.

Tatil denince akla şöyle göz alabildiğine uzanan bir kumsal, masmavi bir deniz, yakıcı bir güneş gelir. Ya da biraz bütçeniz varsa kışın kayak tatili. Yani en azından benim aklıma bunlar geliyor.

“Tatil” filmine gelecek olursak da kesinlikle bu düşündüğünüz tatilllerden değil. Özellikle kendi mülkiyetinizdeki bir yaşam alanını başka birine kiralama fikri de bana açıkcası pek de cazip gelmiyor. Neden derseniz her şeyden önce evi bıraktığınız gibi bulamama ihtimali paranoyakça insanın zihnini kurcalıyor. Bu film de işte tam bu noktada benim için uzak bir ütopya olarak yer alıyor.

“Esaretin Bedeli” filmi, demir parmaklar arasında geçen en umut dolu filmlerden biri. Bu bakımdan da sinema tarihinin önemli filmleri kategorisinde yer almayı hakeden bir film.

Özellikle yönetmen Frank Darabont, gerek kullandığı sinemasal dille, gerek oyuncu seçimiyle gerekse de Stephen King romanını beyaz perdeye ustalıkla aktarmasıyla elde ettiği başarıyı gişede rekor kırarak kanıtlamış oldu.

Filmin künyesi